Dịch

irritate

B1TOEICđộng từ (verb)
US/ˈɪɹ.ɪˌteɪt/nguồn

Nghĩa chính

Thêm 1 nghĩa
  1. Làm bực mình, chọc tức, làm cáuđộng từngoại động từ (transitive)To provoke impatience, anger, or displeasure in.
  2. Gây khó chịu, gây bực bộiđộng từnội động từ (intransitive)To cause or induce displeasure or irritation.
  3. Làm kích ứng, làm rátđộng từngoại động từ (transitive)To induce pain in (all or part of a body or organism).

Dạng từ (word form)

theo quy tắc (regular)
  1. irritateNguyên thể (infinitive)
  2. irritatesNgôi thứ ba số ít (third person singular)
  3. irritatedQuá khứ và phân từ II (past simple, past participle)
  4. irritatingPhân từ I (present participle)

Cấu trúc câu (sentence pattern)

  • irritate sblàm phiền ai, chọc tức ai
  • irritate sthlàm kích ứng cái gì

Cụm từ (phrase)

irritate someoneLàm ai đó bực mình
irritate the eyesLàm cay mắt
irritate the skinGây kích ứng da

1 nghĩa khác

Động từ (verb) 1
Hủy bỏ
  1. ngoại động từ (transitive)Hủy bỏ, làm mất hiệu lựcTo render null and void.

Đồng nghĩa theo từng nghĩa (synonym)

Làm bực mình
Gây khó chịu

Nguồn gốc (etymology)

động từ
  1. mượn từ tiếng Latinhirrītātus
động từ
  1. mượn từ tiếng Latinhirritātus

Ví dụ

  • .Đừng chọc giận ai cả.
  • .Muỗi làm tôi khó chịu.
  • .Những người như Tom làm tôi bực mình.

AI