Dịch

banjolele

danh từ (noun)
UK/ˌbæn.d͡ʒəˈleɪ.li/

Nghĩa chính

  1. Là loại nhạc cụ bốn dây có thân nhỏ bọc màng như đàn banjo, cần phím có phím đàn như đàn ukuleledanh từA four-stringed musical instrument with a small membrane-covered body like a banjo, with a neck fretted like a ukulele.

Dạng từ (word form)

theo quy tắc (regular)
  1. banjoleleDạng gốc (base form)
  2. banjolelesSố nhiều (plural)

Nguồn gốc (etymology)

Đồng nghĩa (synonym)

Họ từ (word family)

cùng gốc banjolele

AI