Dịch

disjointure

danh từ (noun)

Nghĩa chính

  1. Trường hợp hoặc trạng thái rời rạc; sự chia lydanh từAn instance or state of being disjoint; separation.

Dạng từ (word form)

theo quy tắc (regular)
  1. disjointureDạng gốc (base form)
  2. disjointuresSố nhiều (plural)

Nguồn gốc (etymology)

Ví dụ

  • , – '' – .
  • , poem's , .

AI